Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Δεν έχει ψέμα στη ζωή να μην τελειώνει
Ελπίδες και όνειρα κρεμασμένα
στα νιόφερτα κλαράκια της άνοιξης
πέταξαν,έσβησαν σαν τα ανθάκια
που δεν πρόλαβαν να καρπίσουν
Μαραμένα χαμόγελα
ανείπωτα λόγια
ανεκπλήρωτες πεθυμιές
μες στο σκοτάδι της καρδιάς
πήραν το δρόμο της φυγής
και σεργιανούν σε λιβάδια μ΄αγάπανθους και κρίνα
τραγουδώντας το τραγούδι της σιωπής.
Όνειρα που καίγονται στην πορφυρένια δύση
και ανασταίνονται με την καινούργια ανατολή
Ένα άστρο κρεμασμένο στο στερέωμα
γίνεται πεφταστέρι
γίνεται ευχή
για ένα όνειρο
που θέλει να προβάλλει
με της ψυχής το ανεξάντλητο κουράγιο.


Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Διαψευσμένες ελπίδες


Για ένα αύριο
που τσακίζεται αργά και σταθερά
στα βράχια της καθημερινότητας
Η ανθρώπινη μοίρα χαρτογραφεί με το βλέμμα της
συμβιβασμούς του δήθεν πεπρωμένου
Ένας έρωτας δεμένος πισθάγκωνα
στο μεσιανό κατάρτι
ακολουθεί τις ατραπούς των μεγάλων ταξιδιών
με απέλπιδες προσπάθειες
να μη θυσιαστεί στο βωμό του μέλλοντος.
Του κορμιού τα κύματα με πάνε και με φέρνουν
και τα χαράματα με τον αποσπερίτη
σβήνει το χαμόγελο
με την εκπνοή του προσδοκώμενου
αφήνοντας γυμνό τον ουρανό
δίχως φεγγάρι και δίχως φως
και μια θάλασσα αταξίδευτη
να χτυπιέται στα κυρτά βράχια
και τις άνυδρες ακρογιαλιές
κουβαλώντας στους αφρούς και τις ρυτίδες της
τις αμαρτίες της ζητώντας τη λύτρωσή της.



Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Πόλη γεμάτη βουή κι αντάρα
Σκιές ντυμένες την ανθρώπινη φιγούρα με βλέμματα γεμάτα λαχτάρα
που φορούν τη χαρά και το γέλιο

τον πόνο και τη θλίψη.
Ψυχές διψασμένες για ζωή
Κορμιά πεινασμένα για έρωτα
Ιστορίες τρυφερές
σαν κόκκινες κλωστές
σ΄ένα ατέλειωτο μεθυστικό γιορτάσι
Ιστορίες απόγνωσης
σαν μαύρες κορδέλες
λες και προμηνύουν τη συντέλεια του κόσμου.
Φως και σκοτάδι.
Πόλη γεμάτη μνήμες
σε κρυφά περάσματα
και μεγαλόπρεπα κάστρα.
Ιστορίες δροσερές και φλύαρες
τις παίρνει ο αέρας στα διάφανα φτερά του
και τις μοιράζει στα τρίστρατα του κόσμου.
Μια πόλη που νανουρίζει
τα χρόνια που πέρασαν
στο άχρονο σύμπαν.
Μια πόλη φτωχομάνα
που αγωνιά για τα χρόνια που έρχονται!!!


Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ναυάγησα στης ελπίδας το νησί



Αδύνατη η φυγή μου
ξονειρεύτηκε το όνειρο .
σαν άλλος Οδυσσέας στο νησί των Σειρήνων.
Ανελέητος ο ήχος των παφλασμών της θάλασσας
τα μανιασμένα κύματα 

θρυμματίζουν στα τυφλά τη σιωπή μου
Μια ώριμη υπομονή
συντροφεύει τη μοναξιά μου.
Ο υγρός παράδεισος γύρω μου
σβήνει τα όνειρα που έπεσαν μέσα του
σαν τους φλεγόμενους κομήτες
και ο απέραντος ορίζοντας με το λιανό φεγγάρι
κάνει το κορμί μου να λυπάται
Αμίλητη η ζωή μου κάθεται
μέσ΄στη συνήχηση του απείρου
και ο νους με την αθωότητα μικρού παιδιού

ζωγραφίζει με την οξύνουσα ομορφιά της χαραυγής
μια ζωή που φοράει γαλάζια όνειρα
και τρέχει με τον αγέρα!!






Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Όνειρα


Σώματα αρματωμένα με πανοπλίες
καρδιές θωρακισμένες
από του κόσμου τους μαύρους κολασμένους
ένας κλοιός που γίνεται φυλακή
Νους και ψυχή ελεύθερα δραπετεύουν
γίνονται ένα με τον άνεμο και αλητεύουν
Όνειρα και πεθυμιές
σαν ξεστρατισμένα παιδιά
προκαλούν με πάθος τη ζωή
τρέπονται σε φυγή που πουθενά δεν οδηγεί
και κολυμπούν στο έρεβος
στου σκοταδιού το αμίλητο ποτάμι.
Όνειρα χλωμότερα από το θάνατο
ζωντανεύουν όταν λάμψει το φως
αυτό το αρχέγονο φως
που πάντα είναι μέσα μας
κι αντιστέκεται σε ο.τι προσπαθεί
να μας σταματήσει να ονειρευόμαστε.